+30-210-3633004
·
[email protected]
現在聯繫

Διοικ. Πρωτ. Πειραιά 3508/2015 (τμήμα 12ο/1μ) [Εικονικότητα στο πρόσωπο εκδότη. Απόδειξη]

Απόσπασμα

Κατά την έννοια των διατάξεων της παρ.4 του άρθρου 19 του ν.2523/1997, σε περίπτωση πραγματοποίησης της συναλλαγής που αποτυπώνεται σε φορολογικό στοιχείο, η φορολογική αρχή βαρύνεται, κατ’ αρχήν, να αποδείξει ότι η συναλλαγή αυτή πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο. Εν προκειμένω, από τα στοιχεία που προσκομίζει ο προσφεύγων και τέθηκαν ενώπιον των ελεγκτικών αρχών, η εταιρεία, η επωνυμία της οποίας αναγράφεται στα χαρακτηριζόμενα ωςεικονικά τιμολόγια, είναι φορολογικώς υπαρκτό πρόσωπο με έγκυρο κοινοτικό Α.Φ.Μ. και συναλλακτική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Από τα στοιχεία του φακέλου, δεν προκύπτει ότι στα πλαίσια του ένδικου ελέγχου το Σ.Δ.Ο.Ε. προέβη, ως όφειλε, σε έλεγχο εγκυρότητας του Α.Φ.Μ./Φ.Π.Α. της εν λόγω επιχείρησης, ούτε επαλήθευσε, με οποιονδήποτε τρόπο, την επωνυμία και δηλωθείσα διεύθυνση της, ώστε να τεθεί, σε περίπτωση μη επαλήθευσης, ζήτημα αμφισβήτησης του προσώπου που φέρεται ως φορέας της επιχείρησης και αναζήτησης του πράγματι ασκούντος τη σχετική επιχείρηση προσώπου. Όπως προκύπτει, απ΄ τα προσκομιζόμενα στοιχεία, ο προσφεύγων υπήρξε εταίρος και διαχειριστής της ανωτέρω εταιρείας, με εξουσία αντιπροσώπευσης και έχοντας δηλώσει στο Υπουργείο Οικονομικών της Ιταλίας ως εναλλακτικό τόπο άσκησης δραστηριότητας της επιχείρησης την διεύθυνση ….., στον Πειραιά, γεγονός που δεν συνεκτιμήθηκε από το Σ.Δ.Ο.Ε. κατά την σύνταξη του πορίσματος ελέγχου. Η φορολογική αρχή δεν τεκμηρίωσε πλήρως και επαρκώς την κρίση της περί διενέργειας των συναλλαγών από τον προσφεύγοντα ατομικά κι όχι από την εκδότρια των ένδικων τιμολογίων εταιρεία και δεν αντέκρουσε, ως όφειλε προκειμένου να τεκμηριώσει την περαιτέρω κρίση της περί εικονικότητας, το γεγονός ότι η εκδότρια των εν λόγω στοιχείων ήταν υπαρκτό (φορολογικώς και συναλλακτικώς) πρόσωπο και, συνεπώς, ότι τα στοιχεία που αναγράφονταν στα επίμαχα τιμολόγια ήταν αληθή, επιπλέον, δε, δεν αμφισβήτησε την εταιρική και διαχειριστική σχέση του προσφεύγοντος με την εν λόγω εταιρεία θεωρώντας τον αυθαίρετα ως το πράγματι ασκούν την σχετική επιχείρηση πρόσωπο, η διεκπεραίωση, δε, των συναλλαγών της από τον προσφεύγοντα (δια της χρησιμοποίησης ως εναλλακτικού τόπου δραστηριοτήτων διαμερίσματος στον Πειραιά), δεν αποτελεί ικανό στοιχείο τεκμηρίωσης της αποδιδόμενης εικονικότητας στο πρόσωπο του εκδότη, υπό την έννοια που προσέδωσε ο έλεγχος ότι οι συναλλαγές αυτές πραγματοποιήθηκαν από διαφορετικά από τα αναγραφόμενα στα στοιχεία πρόσωπα.